İnsan İslam Ahlak

Öyle Bir Kul Ol ki...   Öyle bir kul ol ki... Allah Teâlâ’nın sonsuz kudreti karşısında kendi acziyetini idrak et; varlığınla övünme, yokluğunla da yeise düşme!   Öyle bir kul ol ki... Yerde yürüyen bir karıncanın bile Allah katında senden daha makbul olabileceğini unutma; kendini değil, kulluğunu büyüt!   Öyle bir kul ol ki... İnsanların gözünde yükselmeyi değil, Allah’ın katında değer kazanmayı iste!   Öyle bir kul ol ki... Nefsinin fısıltılarını değil, vicdanının ve imanın sesini dinle!   Öyle bir kul ol ki... Dünyadaki bütün insanlar sana kötülük yapsa bile, sen kötülüğe kötülükle karşılık verme; affetmeyi, sabretmeyi ve iyilikle mukabele etmeyi seç. Çünkü karanlığı karanlık gidermez; onu ancak ışık dağıtır.   Öyle bir kul ol ki... Sana yapılan iyilikleri ömür boyu hatırla, yaptığın iyilikleri ise hemen unut!   Öyle bir kul ol ki... Bir gönlü ihya etmeyi, bin taş bina inşa etmekten daha büyük bir nimet say!   Öyle bir kul ol ki... Kimsenin gör...

Kim ki Dost Yolunda   Kim ki Dost yolunda terk-i can ider, Dost ana didarını ihsan ider…   Kim bu fani dünyayı terk eylese, Dost ebed mülke anı sultan ider…   Dost için nefse murad vermeyene, Dost sekiz uçmağını erzan ider…   Dost elinden cam-ı aşkı nuş iden, Sırr-ı maşuku nite pinhan ider…   Akıbet Mansurleyin esrük delü, Ol "Enelhak" darını seyran ider…   Can verenler kan baha didar alur, Sanma bu pazarı her bican ider…   Eşrefoğlu Rumi can terk ideli, Her nefes Dost iline cevlan ider…   (Eşrefoğlu Rumi Rahmetullahi Aleyh)

Yeter ki Allah Teâlâ İle Beraber Ol!   Bıçak İsmail Aleyhisselâm’ı kesmedi, Ateş İbrahim Aleyhisselâm’ı yakmadı, Balık Yunus Aleyhisselâm’ı yemedi, Deniz Musa Aleyhisselâm’ı boğmadı… “Her nerede olursanız olun, O (Allah) sizinle beraberdir...” (Hadîd, 4) “Üzülme, Allah bizimle beraberdir.” (Tevbe, 40)

Babam Derdi ki:                    Babam derdi ki: “- Sen ne zaman büyüyeceksin biliyor musun?” “- Ben toprak olunca... Çünkü, babalar ölünce çocuklar büyür... Keşke sen ölmeseydin de; ben hep çocuk kalsaydım! Der insanoğlu... Lâkin ölenler geri gelmez evlât...” “Her acı zamanla azalır!” diyenlere söyleyin! “Babasızlık acısı” zamanla çoğalıyor…   Allah Teâlâ ölmüş anne ve babalarımıza gani gani rahmet eylesin! Yaşayanlara uzun ömürler versin!

Babam derdi ki yavrum!   Babam derdi ki yavrum! Küçüğü küçümseme; Küçücük bir darbeden, kalp kırılır mı deme. Orman nasıl yanarsa, bir kibriti çakmakla; Hayırlar da kül olur, bil ki başa kakmakla.   Babam derdi ki yavrum! Kibir şeytana hastır, Şeytanla dost olanın, âkibeti iflâstır. Dünya hırsı doyurmaz, yedikçe aç kalırsın; Kibirde yükselirsen, kabirde alçalırsın.   Babam derdi ki yavrum! Çürük tahta boyanmaz; Boyansa da sıratta, ilk adıma dayanmaz. Bil ki; o gün ameller, karşımızda duracak; Önce kendi nefsimiz, bizden hesap soracak.   Babam derdi ki yavrum! Dostun postuna kanma, Allah’tan başkasına, güvenip de yaslanma. Var gününde sevilir, el üstünde olursun; Dar gününde kendini, yapayalnız bulursun.   Babam derdi ki yavrum! Öfke kanla beslenir; Şeytan âdemoğluna, “öldür!” diye seslenir. Vehimler, vesveseler, öfkeye katran döker, Şeytan ancak, eûzu besmeleyle diz çöker.   Babam derdi ki yavrum! Kimsey...

Sen Gazze'li Değilsin ki Bilesin? Ne suyum var, ne içmeye tasım var. Ne çığlığım kaldı,ne de sesim var. Doğduğumdan beri her gün yasım var. Sen Gazzeli değilsin ki bilesin!   Şiddetli acıdan güldün mü sen hiç? Ölmeyi kurtuluş bildin mi sen hiç? Günde onlarca kez öldün mü hiç? Sen, Gazzeli değilsin ki bilesi!   Kundakta dünyaya küsmek ne demek; öfkeden, çeneyi kasmak ne demek; narkoz yokken bacak kesmek ne demek; Sen Gazzeli değilsin ki bilesi!   Saçlar, nasıl bir gecede ağarmış; bir ölüden çocuk nasıl doğarmış; bir mezara, kaç cenaze sığarmış; sen Gazzeli değilsin ki bilesin!   Gün olur yaşayan ölüler kokar; bir damla gözyaşı cihanı yakar; bir duruş, bir bakış kaleler yıkar; sen Gazzeli değilsin ki bilesin!   Sürekli acıyla kul sınanır mı; toprak ki, kan ile hiç sulanır mı; şehidi olmayan ev kınanır mı; sen Gazzeli değilsin ki bilesi!   Yiğit eğilmezse kırarlar elbet; yoluna bin tuzak kurarlar ...

  Büyüklerimiz Buyurdular ki…   Ebûbekir Radiyallahü Anh buyurdular ki: − Ölümü her an hatırlayalım. − Allah ve Rasulünün sakınılmasını emrettiklerine yaklaşmayalım. − Dünyada, nefislerimizi Rabbimizin rehin aldığı şuuru içinde olalım. − Ecellerimiz gelmeden, dünyada ahiret için yarışalım.   Selman Radiyallahü Anh buyurdular ki: Selman Radiyallahü Anh’ın son nefesine yakın bir halde ellerini yüzüne kapayıp hıçkırıklar içinde ağlarken Sâd bin Ebi Vakkas Radiyallahü Anh ziyaretine gelmiş ve niçin bu kadar ağlıyorsun? Demişti. Selman Radiyallahü Anh da: − Rasulullah’ın huzuruna giderken nasıl ağlamayayım. Vasiyetini tutamamış bir ümmet olarak utanıyorum. O Rasul bana buyurmuştu ki: “Sizin dünyadaki azığınız, binek bir hayvanın üstünde yolculuk etmekte olanın yanındaki azığı kadar olmalıdır.” Ben ağlamayayım da kim ağlasın be kardeşim diye cevap verdiler.   Cafer-i Sadık Radiyallahü Anh buyurdular ki: − Yaratılmayanın peşine düşüp de har...