Gönül Hûn Oldu Şevkinden
Gönül Hûn Oldu Şevkinden Gönül hûn oldu şevkinden, boyandım ya Rasûlallâh! Nasıl bilmem bu nîrana dayandım ya Rasûlallâh! Ezel bezminde bir dinmez figândım ya Rasûlallâh! Cemâlinle ferahnâk et ki yandım ya Rasûlallâh! Yanan kalbe devâsın sen, bulunmaz bir şifâsın sen, Muazzam bir sehâsın sen, dilersen rehnümâsın sen, Habîb-i Kibriyâ’sın sen, Muhammed Mustafâ’sın sen, Cemâlinle ferahnâk et ki yandım ya Rasûlallâh! Gül açmaz, çağlayan akmaz, ilâhî nûrun olmazsa, Söner âlem, nefes kalmaz, felek manzûrun olmazsa, Firâk ağlar, visâl ağlar, ezel mestûrun olmazsa, Cemâlinle ferahnâk et ki yandım ya Rasûlallâh! Erir cânlar o gül bûy-ı revân-bahşın havâsından, Güneş titrer, yanar dîdârının bak ihtirâsından, Perîşân bir niyâz inler hayatın müntehasından, Cemâlinle ferahnâk et ki yandım ya Rasûlallâh! Susuz kalsam, yanan çöllerde cân versem elem duymam, Yanardağlar yanar bağrımda, ummanlardan nem duymam, Alevler yağsa göklerden ve ben messeylesem duymam, Cemâlin...