İbretname
İbretname Zâhidâ aç gözünü dünyaya bak da ibret al! Bu direksiz kubbe-i minâya bak da ibret al! Zikr-i Mevlâ ile her dem kalbini saf eyle… Daima mir’at gibi dünyâya bak da ibret al! Ârif ol çekme fenânın zerre denli minnetin; Her kula bâr-ı Hüdâ’dır verdi evvel kısmetin; Görmek istersen Cenâb-ı Kibriyâ’nın hikmetin; Her seher vaktinde gel deryâya bak da ibret al… Kanı noldu bu cihâna geldi bunca kahramân; Birbirini katledip anlar da oldu imtihân; Yel esip tahtın götürdü [noldu] Süleymân zamân; Devlet-i İskender-i [dâra] bak da ibret al… Ey Ömer gel sen inanma bu fenâ devletine; Bu cihan bir zendir aldanma bunun ziynetine; Pâdişâh da olsa derler er kişi niyetine; Var musallada yatan mevtâya bak da ibret al… Âşık Ömer Rahmetullahi Aleyh