İnsan İslam Ahlak

İnsan Namazının İçerisinde İblisten Korunmuş Değildir   Büyüklerden bazısı dedi ki; İnsan namazının İçerisinde İblisten korunmuş değildir. Anc ak secdede ondan korunmuştur. Zira İnsan secde ettiği zaman şeytan İşlemiş olduğu günahı hatırlar da hüzünlenir ve kendi nefsiyle meşgûl olur, namaz kılan kimseyi terk eder. Böylelikle de kul, secde ettiği zaman şeytandan korunmuş olur ancak nefsinden korunmuş olmaz. Kul secdede iken aklına gelen düşünceler ya rabbanîdir veya melekidir ya da nefsanidir, şeytan İçin ona karşı secdedeyken bir yol yoktur. Kul secdeden kalktığı zaman İblisten bu sıfat kalkar, o üzüntüsü gider ve seninle meşgûl olur. Akıllı kimseye gerekli olan ise farz olsun nafile olsun, namaza koşma hususunda gayret göstermesi gerekir. Ta ki şeytanın burnu sürtülsün, rahmanın rızası hasıl olsun ve ruh, melîk-i müteâl olan allahû teâlâ hazretlerine yakınlaşıp münacatın lezzetini ve kavuşmanın tadını bulsun. Elbisende bir avuç necasetle Hakk’ın divanına durmana müsade edilmezken...

Peygamber Efendimiz Sallallahü Aleyhi Vesellem ile Şeytan Arasında Geçen Bir Konuşma Seceret-ül Kevn'den: (Muhîddin-i Arabî) îbni Abbas Radiyallahü Anh’dan naklen Muaz bin Cebel rivayet ediyor… Bir gün Rasulüllah Sallallahü Aleyhi Vesellem Efendimiz Hz Eyyüb El-Ensarî' Radiyallahü Anh’ın evinde ashabı ile sohbet ederlerken, dışarıdan: - Ya Rasülullah! Görülecek, halledilecek bir işim var. Halli için içeriye girmeme müsaade buyurur musunuz? Diye bir ses geldi. Bu sesi işiten Rasulüllah Sallallahü Aleyhi Vesellem Efendimiz ashaba dönerek: - Bu sesin sahibinin kim olduğunu biliyor musunuz? - Allah’ü Teâlâ ve Rasülü en iyi bilendir. Sesin sahibinin kim olduğunu bilmiyoruz ya Rasûlullah! Dediler, Efendimiz: - O, melûn îblîs'tir.   Allah’ü Teâlâ’nın lâneti O'nun üzerine olsun! Buyurunca: Hz. Ömer Radiyallahü Anh hemen yerinden fırlayarak: Ya Rasûlullah! İzin veriniz O'nu hemen öldüreyim, dedi. - Dur ya Ömer! Bilmez misin ki O'na be...

Yirmi Saniyede     Şeytan hizmetçi kılığına girmiş ve yirmi sene Cüneyd-i Bağdadî Rahmetullahi Aleyh Hazretleri'nin yanına gidip gelmişti. Bir türlü gönlüne vesvese vermeye, ona istediklerini yaptırmaya muvaffak olamamıştı. Bir gün:     - Ey Üstad! Yoksa siz benim kim olduğumu biliyor musunuz? Dedi.     Hazreti Cüneyd:     - Sen lanetli İblissin. İlk geldiğin andan beri seni tanıyorum, buyurdu.     Şeytan:     - Ey Sultanü'l Muhakkikin! Sizin kadar yüksek dereceye ulaşan başka bir büyük zat tanımıyorum. Yirmi senedir size hiçbir isteğimi yaptırmaya muvaffak olamadım, dedi.     - Defol mel'un! Şimdi de beni kendini beğenme hastalığına düşürerek mahvetmek mi istiyorsun! Yirmi senede yapamadığını yirmi saniyede mi yapacaksın? Yıkıl karşımdan! Diye bağırdı. İnsanın en zayıf damarı "Sensin!" denilerek, koltuğunun altına girmektir. Nice cahil, günahkâr, kendisini âlim ...