İnsan İslam Ahlak

Allah’ım   Sahibisin kâinatın Allah’ım Ortaksızdır saltanatın Allah’ım Var olduğun için bir anlamı var Hem ölümün hem hayatın Allah’ım   Cihanda ne varsa hepsi eserin Benzeri yok bu sanatın Allah’ım Yeryüzünü nakış nakış bezedin Gökyüzünü sen donattın Allah’ım   İnsanlara peygamberler gönderdin Şeytanı uzağa attın Allah’ım Büyüklük güç kudret sana mahsustur Her şeyden yücedir zatın Allah’ım   Cennet te hak Cehennem de inandık Kolaylaştır zor sıratın Allah’ım İnkârcıya cezasını bildirdin Mü’mine var mükâfatın Allah’ım!   Kabukta bırakma özüne erdir, Marifeti hakikatin Allah’ım! Sana yalvarışta ihlâslı eyle, Tadını ver münacatın Allah’ım!   Ufkumuz nurlansın gözümüzü aç, Kul ki her işinde hep sana muhtaç Kapında ihlâsla durdur Allah’ım Sana yakınlıkta huzur Allah’ım   Gönül ikliminden kuraklık kalsın Yağdır da ilâhi yağmur Allah’ım Kurtuluş içinde dışına atma, Dini ki yıkılmaz bir Sûr Allah’ım   Lütfundan indirdin insanoğluna, Kur’an İncil, Tevrat Z...

  Leke   Namus lekesi değil alnımda gördüğünüz, Vurulmuşum, vurulmuş düşmüşüm güpe gündüz. Şakağımdaki kansa, o benim gülüşümdür, Namert sürünmektense, erkekçe ölüşümdür.   Şaşırmayın, korkmayın, ürkmeyin ey yiğitler, Bakın etrafımızı nasıl sarıyor kızıl itler! Zaten faydası yoktur korkaklığın ecele, Yaşamak hakkın lakin istiklalinle bile   İhtirama zaman yok, merasime ne hacet? Size düşen daha çok vazifeler var. Evet… Evet!.. Böyle sürerse bu eşkıya kanunu, Müebbet felakettir milletimin sonu …..   Size selam gönderdi kırk yiğidiyle KÜRŞAD Sizden haber bekliyor yüz milyon; imdat! İmdat! Hala tevekkülde mi kararlısın yoksa? Sükût neyi halleder, yaran oyuk oyuksa?   Tevekkül Allah’adır zillete katlanılmaz! Ya hayat, ya ölüm! Bunun ötesi olmaz. Namus lekesi değil alnımdaki bu leke, Asırlardır karşıma çıkmazken tek teke   Önümüzde dalkavukluk, meddahlık edenleri, Şimdi iyi tanı, gör neymiş hünerleri… ...

Büyük Bir Arife Sormuşlar: “Neden Bu Kadar Sakinsiniz?”   Büyük bir arife sormuşlar: “– Neden bu kadar sakinsiniz?” Ârîf demiş ki: “– Uzun zaman okuduklarım ve tecrübelerimin neticesinde, hayatımı beş esas üzerine kurdum!”: 1– Benim rızkımı kimsenin, yiyemeyeceğini anladım. Ve  “SAKİNLEŞTİM!”. 2– Allah’ü Teâlâ’nın beni daima, gördüğünü anladım. Ve  “HAYÂ ETTİM”. 3– Benim işimi kimsenin, yapamayacağını anladım. Ve  “ÇALIŞMAYA KOYULDUM!”. 4– Anladım ki hayatımın sonu,  “ÖLÜM” dür: Ve  “ÖLÜME HAZIRLANDIM!”. 5– Anladım ki iyilik ve kötülük her ikisi de  “KALICI” dır. Dolayısıyla  “İYİLİKLERİMİ ÇOĞALTTIM!”;   ve  “KÖTÜLÜKLERİ  mi  AZALTTIM!”. “İşte sakinliğimi bunlara borçluyum!”   (Rabbim bu esaslara bizleri de uymayı nasip etsin!)