N’oldu Bu Gönlüm
N’oldu Bu Gönlüm N’oldu bu gönlüm, n’oldu bu gönlüm? Derdügam ile doldu bu gönlüm. Yandı bu gönlüm, yandı bu gönlüm; Yanmada derman buldu bu gönlüm. Yan ey gönül yan, yan ey gönül yan! Yanmada oldu derdine derman. Pervane gibi, pervane gibi, Şem’ine aşkın yandı bu gönlüm. Gerçi ki yandı, gerçeğe yandı; Rengine aşkın cümle boyandı. Kendinde buldu, kendinde buldu, Matlabını hoş buldu bu gönlüm. Sevad-ı âzam, sevad-ı âzam, Belki oluptur arş-ı muazzam. Mesken-i canan, mesken-i canan Olsa acep mi şimdi bu gönlüm? “El-fakru fahrî, el-fakru fahrî” Demedi mi ol âlemler fahri? Fahrini zikret, fahrini zikret; Mahv u fenada buldu bu gönlüm. Bayram’ım imdi, Bayram’ım imdi, Bayram edersin yâr ile şimdi! Hamdüsenalar, hamdüsenalar; Yâr ile bayram kıldı bu gönlüm. Hacı Bayram Velî Rahmetullahi Aleyh-1352 – 1429 Ankara