İnsan İslam Ahlak

  Ölüm   Ölümün olduğunu unuttuğumuz bu dünyada ne çok saçma şeyi dert ediniyoruz kendimize… Para, mal, mülk, kırgınlık, kavga, gurur... Yarın öleceksin deseler bu kadar rahat tartışabilir miyiz sevdiklerimizle? “Yarın görüşürüz, Haftaya ararım, Tatilden sonra ordayım…” ne basit kurduğumuz cümleler… Hiç ölmeyecek gibi kibirli ve gururlu yaşıyoruz… Keşke yarın ölecek gibi, merhametli yaşayabilsek...

Yalan Dünyada; Malına, Gücüne, Zekâna… Hiçbir Şeye Güvenme! (Bu Yazıyı Sonuna Kadar Oku…)   Yüceler yücesi Allah Teâlâ Buyuruyor ki: ·        “Hiç kimse yarın ne kazanacağını bilemez ve hiçbir kimse nerede öleceğini bilemez.” (Lokman Suresi, 34) ·        “Her nefis ölümü tadacaktır.” (Âl-i İmrân Suresi, 185) ·        “Onların ecelleri geldiği zaman ne bir an geri kalırlar ne de ileri giderler.” (A‘râf Suresi, 34) ·        “De ki: Sizin kaçtığınız ölüm, mutlaka sizi bulacaktır.” (Cuma Suresi, 8) ·        “Nerede olursanız olun, sağlam kaleler içinde bulunsanız bile ölüm size ulaşır.” (Nisâ Suresi, 78)   İki Cihan Güneşi Sevgili Peygamberimiz Sallallahü Aleyhi Vesellem, Buyuruyor ki: ·        “Lezzetleri yok eden ölümü çokça hatırlayın.” (Sahih-i Buhari ve Sahih-i Müslim) ·    ...

                 Girdim Aşkın Denizine   Girdim aşkın denizine, bahri gibi yüzer oldum, Dolaşırken denizleri, Hızır gibi gezer oldum.   Cemalini gördüm düşte, çok aradım yazda kışta, Bulamadım dağda taşta, denizleri süzer oldum.   Sordum deniz balığına, ırak değil salığına, Girdim gönül sınığına, gönülleri düzer oldum.   Gönlümüz oldu ulu şar, o şar gibi şar nerde var? Haznesinden aldım gevher, dükkân yüzün bezer oldum.   Ben o dükkândar kuluyum, gevherler ile doluyum, Dost bağının bülbülüyüm, budaktan gül düzer oldum.   O budakta biter iman, iman bitse gider güman, Dün gün işim budur heman, nefsime bir Tatar oldum.   Canım bu tene gireli nazarım yoktur altına, Düştüm ayaklar altına, toprak gibi tozar oldum.   Tenim toprak tozar yolca, nefsim iltir beni önce, Gördüm nefsin burcu yüce, kazma aldım kazar oldum.   Kaza kaza indim yere, gör bu nefsin yüzü kara, Hürmeti yok Peygamber’e bentlerini b...

Mankurtlar!   Kürtçülük fitnesini; zihinlerini Fransız İhtilali’nin onmaz biçimde zehirlediği Abdülhamid Han muhalifi kıt akıllı ırkçılar toprağa düşürdü, İslamın ve ümmetin amansız düşmanı İngiliz, onu seralarda çimlendirdi, komünistler, fidanlaştırdı, kapitalistler, ağaç hâline getirdi. Dualarla karılmış, şehîd kanlarıyla sulanmış bu gazi toprakların civanmert evlâdları ise malum fitneyi bir asır sonra kökünden söküp atacak, sun’î hudutlar yıkılacak ve kardeş, kardeşle kucaklaşacaktır, inşallah. Ümmet, ümmet-i vâhidedir… Tektir, yekpâredir. Mü’minler, kardeştir. Kalbleri birdir. İmânları birdir. Kıbleleri birdir. Onlar, Allah’a kul, Habibine ümmettir. Müslüman Türk, korku nedir bilmez. Oğuz Han gibi. Alparslan gibi. Yıldırım gibi. Fatih gibi. Yavuz gibi. Murad Han gibi. Cümle Hakan, Sultan ve Padişahlarımız gibi. Malazgirt, İstanbul’un Fetih şehîdleri, Mohaç şehîdleri, Teselya Harbi kahramanları, Çanakkale, Sarıkamış, Millî Mücâhede, Kut’ül Amâra yiğitleri gibi. Kore şehîdleri gi...

Cahiliye İnsanı Nasıl Sahabe Oldu?   Kalb, içinde bulunduğu vasatın rengine, şekline ve âhengine bürünür. Ancak, bu hâl kalbde belli tesirlerin kök salıp yerleşmesindeki başlangıç hâlidir. Sonradan oluşan müsbet veyâ menfî tesirler, evvelkilere benzerlik veyâ zıdlık sebebiyle müsbet de olabilirler, menfî de. Lâkin kalb, başlangıçta iyi tesirlerle yoğrulup belli bir kıvâma getirilmedikçe büyük bir tehlikeye mâruzdur. Zîrâ bütün tesirler karşısında kalbde mevcûd olan muhabbet, onun tesiri altında kalıcı; nefret ise bu tesirleri reddedici bir rol oynar. İşte bu sebepledir ki insanın mânen yükselip alçalmasında, muhabbet ve husûmetin yerinde kullanılması pek mühim bir müessirdir. Gerçekten muhabbeti lâyıkına, husûmeti de müstehakkına yöneltebilmek, sahibini âbâd ederken, aksine muhabbeti lâyık olmayanına, husûmeti de müstehak olmayana yöneltmek, bunu yapanı bu yönelişlerdeki şiddet nisbetinde bedbaht kılar. Bu hakîkat göz önünde tutulduğunda, mânevî terakkî için Allâh’ın sâlih kullarıy...

Demedi Deme...   Herkese sevgiyle, samimi yaklaş Hatır sor, gönül al, hoşça selâmlaş Böyle güzelleşir dünya arkadaş Kalp kırıcı olma, kem söz söyleme Kul hakkına girer demedi deme...   Yediden yetmişe insanlar eşit İster çocuk olsun isterse reşit Bin bir türlü yolu var çeşit çeşit İnsanı ayırma vekil, hademe Kul hakkına girer demedi deme...   Kimini ezerken, kimine paye Bazısın kayırıp yüklü sermaye Hak, hukuk, eşitlik olmalı gaye Tüy bitmemiş yetim hakkını yeme Kul hakkına girer demedi deme...   İşi biter bitmez emeğini ver Beğenir, güvenir metheder, över Hakkını vermezsen yüzüne söver Ter soğumadan ver sonra ödeme Kul hakkına girer demedi deme...   Her tür destek ağa, zengine himmet Şehitlik, gazilik yoksula zimmet Cennet garantili canına minnet! Rapor al, para ver kendin gönderme Kul hakkına girer demedi deme...   Kul hakkıyla gitme öbür tarafa Nedamet eyle de gel itirafa Temizlen, rahatla hoş git arafa Hissene düşenden fazla isteme Kul hakkına girer dem...