İnsan İslam Ahlak

Yar Olamadın   Vurduğun her yerden gül biter sanma, Sen beni ilk defa yaralamadın. Ben sana kul köle olurdum amma Sen bana bir günlük yar olamadın.     Bu kadar yüklenmek var mı susana? Yerimde olup da çıldırmasana! Ben gönül köşkümü açtım da sana, Sen sokak kapını aralamadın.     Hançerle, mavzerle yıkılmazdım da Süründüm, aklımı senle bozdum da... Ben sana yüzlerce roman yazdım da Sen bana bir satır karalamadın.     On binde bir kula nasip olsam da Kadrimi bilmedin, nimet olsam da... Ben senin bağına rahmet olsam da Sen benim dağıma kar olamadın.     Kalplere şifalar sunan meyveydim, Her keyfe, kedere, derde devaydım. Ben senin bahtına gülen ayvaydım, Sen bana ağlayan nar olamadın.   Yıllara mal oldu gözümden düşmen, Ey şimdi aynayla kavgalı düşman! Her zaman mahcupsan, her zaman pişman; Sen kendi kendine yar olamadın.   Cemal Safi

Ey Yabancı…   Mahkûm musun ey yabancı bu ne hal böyle? Bir voltalık avlularda dolanıyorsun Ruhundaki terazide tartıp da söyle Kendine mi dengine mi inanıyorsun?   Saçlarına aklar düşmüş yüzüne kemal Gözlerim mi öyle gördü büyüdün mü sen? Oysa sana yakışırdı o çocuksu hal Hani onu büyütürken küçülmüştüm ben   Hiç aklına gelir miydi böyle nihayet? Yoksa daim sende miydi bu yabancılık? Faturayı adresime yolla bir zahmet Ben öderim sende kalsın bedavacılık   O kasvetli sokaklarda dolaşmam artık Tesadüften görmelere mana yükleme Herkes bana el yabancı yok bir tanıdık Yola girmiş yolcun yoksa sende bekleme   Bir vakitler aşk adıyla sundun ya cebir Olsun varsın ziyanı yok ben yedim gitti Sen aşını helâlinden eşine yedir Ben hep eşsiz anılmayı diledim gitti.   Cemal Safi