İnsan İslam Ahlak

Huzurlu Bir Aile Yapısı Değerli dostlar günümüzde boşanmalar, kadın cinayetleri çoğaldı… Refah seviyesi çok yükseldi ama toplumda huzur kalmadı. Âlim bir zatın güzel bir hanımı vardı. Bu hanımın fiziği çok güzeldi ama huyu çok kötüydü. Zenginlik hayalleri içinde yüzüyordu. O beldede görgüsüz zengin bir adam yaşıyordu. O zengin adam âlimin güzel hanımını eş olarak almak istiyordu. Fakat boşanmadan alamıyordu. Araya cadı bir kadın koydu. Cadı kadın adeta âlim zatın hanımının beynini yıkıyordu. Âlimin hanımı: -Olur, ama eşim beni kolay kolay boşamaz ki! Dedi. Cadı kadın hazırlıklıydı. -Sürekli eşini terslersin, en masum isteklerini bile reddedersin, sevmediği yemekleri yaparsın. Hep asık suratlı olur, evdeki eşyaları kırarsın. Sonunda mecbur kalır seni boşar. Sen de zengin adamla evlenirsin! Dedi. Huysuz kadın artık kocasına sert davranıyor, evde çanak çömlek ne varsa kırıyordu. Eve yorgun gelen âlim zat asık suratla karşılanıyor, her gün bir kırık dökük haberiyle yıpratılıyord...

Yetenek Havuzu   Bir Milletin En Büyük Sermayesi: İyi Yetişmiş İnsan Asıl Servet İnsan Kaynağıdır   Muhterem Dostlar; Bir milletin en büyük zenginliği ne yer altındaki madenleri ne de sahip olduğu maddî imkânlarıdır. Bir milletin asıl sermayesi; iyi yetişmiş, bilgili, ahlâklı, üretken ve sorumluluk sahibi insanlarıdır.   Çünkü devletleri kuran, medeniyetleri yükselten, bilim ve teknolojiyi geliştiren insandır. İnsan kalitesi yükselmeden toplumun huzurundan, kalkınmasından ve geleceğinin güvence altına alınmasından söz etmek mümkün değildir.   Kötü karakterli, bilgisiz ve sorumsuz insanlar toplum için zehirli bir gıda gibidir. Bir kişinin yanlışları bazen bir aileyi, bir yöneticinin hataları ise koskoca bir milleti etkileyebilir.   Bu sebeple insan yetiştirmek, aslında geleceği inşa etmektir.   Cenâb-ı Hak şöyle buyurur: "Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?" (Zümer Sûresi, 39/9) Yine buyurur:   "Allah, içinizden i...

Huzurlu Bir Aile Yapısı Değerli dostlar günümüzde boşanmalar, kadın cinayetleri çoğaldı… Refah seviyesi çok yükseldi ama toplumda huzur kalmadı. Âlim bir zatın güzel bir hanımı vardı. Bu hanımın fiziği çok güzeldi ama huyu çok kötüydü. Zenginlik hayalleri içinde yüzüyordu. O beldede görgüsüz zengin bir adam yaşıyordu. O zengin adam âlimin güzel hanımını eş olarak almak istiyordu. Fakat boşanmadan alamıyordu. Araya cadı bir kadın koydu. Cadı kadın adeta âlim zatın hanımının beynini yıkıyordu. Âlimin hanımı: -Olur ama eşim beni kolay kolay boşamaz ki! Dedi. Cadı kadın hazırlıklıydı. -Sürekli eşini terslersin, en masum isteklerini bile reddedersin, sevmediği yemekleri yaparsın. Hep asık suratlı olur, evdeki eşyaları kırarsın. Sonunda mecbur kalır seni boşar. Sen de zengin adamla evlenirsin! Dedi. Huysuz kadın artık kocasına sert davranıyor, evde çanak çömlek ne varsa kırıyordu. Eve yorgun gelen âlim zat asık suratla karşılanıyor, her gün bir kırık dökük haberiyle yıpratılıyordu...