İnsan İslam Ahlak

Sahte İnsanlardan Koru Kendini   Dost görünüp arkandan söverler, Çıkarı olunca seni överler, Fırsatı bulunca acımadan döverler, Sahte insanlardan koru kendini...   Arkadaşız diye kandırır seni, İçinde saklıdır amansız kini, Allahını unutmuş paradır dini, Sahte insanlardan koru kendini...   Menfaati uğruna yerlere yatarlar, Dünya malı için dostunu satarlar, Fakiri tanımaz zengini tutarlar, Sahte insanlardan koru kendini...   Güvenme sakın onun sözüne, Parmağını sokar bir gün gözüne, Aldırmaz tütürsen yüzüne, Sahte insanlardan koru kendini…   Ona güvenipte sırrını verme, Varını yoğunu önüne serme, İyilik yapıpta günaha girme, Sahte insanlardan koru kendini…   Asım Kısbet

Allah’ım Huzuruna Sahte Amellerle Geliyorum…   Garip bir fırıncı vardı. Kendisine sahte paralar verseler de parayı alır, paranın sahte olduğunu anladığı halde parayı verene söylemez, istediği ekmeği verirdi. Etrafındakiler onun bu hâlini bilir, şaşırırlardı. Kimse onun neden böyle yaptığını anlamazdı. Nihayet ölüm vakti gelip çatınca: Fırıncı ellerini yüce dergâha açtı ve şöyle yalvardı: “Ey Allah'ım! Biliyorsun ki yıllarca insanlar bana sahte dirhem getirdi. Ve ben bunu onların yüzüne vurmayıp istediklerini verdim. Şimdi ben de Senin huzuruna sahte taâtlerle geliyorum, Ne olur onları yüzüme vurma!”