Dost Bildiklerim

Dost Bildiklerim
 
Sanırdım gündüzdü onlarla gecem,
İçimde ümitti dost bildiklerim.
Ne zaman yıkılıp yere düştüysem,
Bırakıp da gitti dost bildiklerim.
 
Hepsi varken baharımda, yazımda;
Kışın bir burukluk kaldı ağzımda.
Seneler senesi oysa gözümde,
Cihana eşitti dost bildiklerim.
 
Nerede o sözlere kandığım günler?
Her gülen yüzü dost sandığım günler;
Acıdan kahrolup yandığım günler,
Ta canıma yetti dost bildiklerim.
 
Meydana çıkalı asıl çehreler,
Aydınlanmaz oldu artık geceler.
Yalanlar tükendi, indi maskeler;
Birer birer bitti dost bildiklerim.
 
Korkar oldum bana "dostum" diyenden,
Yoksa yok olandan, varsa yiyenden.
Ne onlardan eser kaldı ne benden;
Beni benden etti dost bildiklerim.
 
Ümit Yaşar Oğuzcan

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Esmaül Hüsna (Arapça- Türkçe) دُعٰٓاءُ اَسْمٰٓاءُ الْحُسْنٰى

Devri Alâ Duası حزب الدَّورُ الأَعلَى (حِزْبُ الوِقَايَةِ)

Kayıp Bulma Duaları