Ali Emiri’nin Kitap Aşkı ve 700 El Yazması

Ali Emiri’nin Kitap Aşkı ve 700 El Yazması
 

“Allah’ım! Acizlikten, tembellikten, korkaklıktan, ihtiyarlayıp ele avuca düşmekten ve cimrilikten sana sığınırım.” (Müslim, Zikir, 50)
 
Diyarbakırlı Ali Emiri Efendi’nin kitap tutkusu 9 yaşında başlar. Maaşından artırdığı paralarla ömrünün son günlerine kadar kitap toplamaya devam eder. Çeşitli nedenlerle sahip olmadığı kitapları bizzat kendisi kopya ederek kütüphanelere kazandıracak kadar sevdalıdır kitaplara. Öyle ki, 700’den fazla nadir kitabı elle yazarak çoğaltır. Bir memur olarak gittiği şehirlerden 40 sandık kitapla dönen Ali Emiri Efendi, emekli olduktan sonra da sahaflardan yazma kitapların arasından çıkmaz.
 
Kaşgarlı Mahmud’un Divan-ı Lugat-Türk’ünü de böyle bulur. Ve şu cümri kaleme alır:
 
“Bu eseri elime alır almaz, adeta heyecan titredim. Yeryüzünde bir eşi daha olmayan kıymette bir hazine idi; 30 lira değil, 30 bin lira ederdi. Bu eser, şimdiye kadar görülmemiş, pek eski devirlerde yazılmış bir dil kamusu idi. Satın almak istedim fakat cebimde 15 liram vardı. O anda Allah’ıma yalvardım, ‘Karşıma bir dost çıkar’ dedim. O sırada dükkânın önünden Darülfünun müderrislerinden Faik Reşat Bey geçiverdi. Hemen koşup yanına gittim. 20 lira borç aldım. İşte bu esere bu şekilde sahip olma bahtiyarlığını kazandım. Bu, kitap değil, bir Türkistan ülkesidir. Türkistan da değil, bütün bir cihandır. Kitabı aldım, eve geldim. Yemeyi içmeyi unuttum. Bu kitabı sahaf Burhan bana 33 liraya sattı. Fakat ben bunu birkaç misli ağırlığındaki elmaslara, zümrütlere değişmem.”
 
Ayşe Böhürler, Yeni Şafak Gazetesi, 22.02.2020
 
Ali Emiri Efendi Rahmetullahi Aleyh Hazretleri kitap aşığı birisiymiş. Ömrünü kitaplara ve ilme adamış. Rabbimiz gani gani rahmet eylesin, mekânı Cennet olsun!