İnsan İslam Ahlak

Secde Eden Türk Ordusu “ Şu kopan fırtına Türk ordusudur yâ Rabbi. Senin uğrunda ölen ordu budur yâ Rabbi. Tâ ki yükselsin ezanlarla müeyyed nâmın, Galib et, çünkü bu son ordusudur İslâm'ın. ”   (Yahya Kemal Beyatlı Rahmetullahi Aleyh)   Yâ Rabbi Kahraman ordumuza, Yenilgi yüzü gösterme! Âmîn, Allahümme âmîn!

Ölüm Anında Görülen Haller   Ölmek, yok olmak değil, dünyâ hayâtından ayrılmak demektir. Allah Teâlâ, insanı, belli olan eceli gelinceye, rızkı tükeninceye ve ezelde takdîr edilmiş olan amelleri bitinceye kadar, bu dünyâda durdurur. İnsan, kendisi için takdir edilen rızkı ve ameli bitince de bu dünyâdan ayrılır ki buna, insanın ölümü denmektedir. İnsanın ölüm zamanındaki karşılaştığı hâlleri, İmâm-ı Gazâlî Rahmetullahi Aleyh hazretleri şöyle bildirmektedir: “Kişinin ölümü yaklaştığı vakit, dört melek gelir. Bunların biri, rûhunu sağ ayağından, biri sol ayağından, biri sağ elinden ve biri de sol elinden çekerler. Çok defa, rûhu gargara hâline gelmezden önce melekler âlemini görmeye başlar. Melekleri, yaptıkları işlerin hakîkatini, âlemlerinde durdukları hâl üzere görür. Eğer dili söylerse, onların vücudunu haber verir. Çok defa da, gördüğü şeyleri, şeytânın bir işi zanneder. Lisânı tutuluncaya kadar hareketsiz kalır. Bu hâlde, yine o melekler rûhunu parmak uçlarından çek...

Sizler, Ancak Ebediyyet (Sonsuzluk) İçin Yaratıldınız   İnsan sadece bu dünya için değil, ölümden sonra başlayacak sonsuz hayat (ahiret) için yaratılmıştır. Dünya hayatı geçici bir duraktır. “Lâkin bir evden, bir eve göç edersiniz.” Ölüm, yok olmak değildir. Dünya bir ev, kabir ve ahiret ise başka bir evdir. İnsan, sadece mekân değiştirir; varlığı sona ermez. Ölüm yok oluş değil, intikal ‘geçiş’tir. Dünya, misafirhane, ahiret ise asıl yurttur. Dünya hayatı, kısa ve sınırlı; ahiret hayatı: sonsuz ve kalıcıdır. İnsan, ebedî bir ruh taşır; ölüm ruhun söndürülmesi değil, bedenle ilişkisini değiştirip yeni bir hayata başlamasıdır. Bu anlayış, Kur’ân-ı Kerim’deki şu manayla örtüşür: “Ahiret yurdu, işte asıl hayat odur.” (Ankebût Sûresi, 64) “Her can ölümü tadacaktır. Sonra bize döndürüleceksiniz.” (Ankebût Sûresi, 69) İnsan sonsuzluk için yaratılmıştır. Ölüm yok oluş değil, taşınmadır. Dünya geçici bir ev, ahiret kalıcı yurttur. Ömer bin Abdülazîz Rahmetullah...

En Hayırlı Mîras…   Hazret-i Ali Radiyallahü Anh buyurur: ·      “İlim, en hayırlı mîrastır. ·      Edep, en hayırlı sanattır. ·      Takvâ, en hayırlı azıktır. ·      İbâdet, en hayırlı sermâyedir. ·      Sâlih amel, en hayırlı rehberdir. ·      Güzel ahlâk, en hayırlı dosttur. ·      Hilm, en hayırlı yardımcıdır. ·      Kanaat, en hayırlı zenginliktir. ·      Ölümü tefekkür, en hayırlı ıslah edicidir.”

İki Kimse Sırrını iki kimseden başkası bilmesin! Rabbin ve sen. Dünyada iki kişinin rızâsını almakta hırslı ol! Annen ve Baban. Sıkıntı ve musîbetlere karşı, İki şey ile Rabb’ine sığın! Sabır ve Namaz. İki şeyden hiç korkma! Rızık ve Ecel. (Hz. Ali Radiyallahü Anh)

Bana Allah’ım Gerek!   Neyleyeyim dünyâyı, Bana Allah'ım gerek… Gerekmez mâsivâyı, Bana Sultân'ım gerek!   Ehl-i dünyâ dünyâda, Ehl-i 'ukbâ 'ukbâda, Her biri bir sevdâda, Bana Allah'ım gerek!   Derdli dermânın ister, Kullar sultânın ister, Âşık cânânın ister, Bana Sübhân'ım gerek!   Fânî devlet gerekmez, Türlü ziynet gerekmez, Hakk'sız cennet gerekmez, Bana Allah'ım gerek!   Mecnûn ister Leylâ'yı, Vâmık özler Azrâ'yı, Nidem gayrı sevdâyı, Bana Allah'ım gerek!   Bülbül güle karşı zâr, Pervâneyi yakmış nâr, Her kulun bir derdi var, Bana Allah'ım gerek!   Beyhûde hevâyı ko, Hakk'ı bulagör yâhu, Hüdâyî'nin sözü bu, Bana Allah'ım gerek…   (Azîz Mahmûd Hüdâyî Kuddise Sırrûh)

Şarkı ve Türkülerdeki Elfaz-ı Küfürler   Günahlar ayna zamanda internet sayfalarındaki linkler/irtibatlar gibidirler. Tıkladığınızda ya da bulaştığınızda sizi adım adım küfre doğru çekerler. Bu tıpkı "Mikrop öldürücüdür!" denmesi gibidir. İnsana üç beş tane mikrop bulaşsa ona bir şey yapamaz. Ama mikroplar hafife alınsa ve çoğalmalarına imkân hazırlansa günün birinde insanı öldürebilirler. Günahlar da böyledir. Onun için günahlarda küfre giden bir yol vardır denmiştir.   İkinci önemli nokta küfür sayılan bir fiilin ya da sözün insanı mutlaka kâfir yapmayabileceği gerçeğidir. Fiilin ve sözün küfür olmasıyla, insanın kâfir olması, ya da kâfir sayılması ayrı ayrı şeylerdir. “Allah Teâlâ’nın egemenliğini yok sayma” anlamındaki bir söz küfürdür, ama bu sözü insan Allah Teâlâ’yı inkâr maksadıyla söylememişse ve Allah Teâlâ’yı açıkça reddetme anlamına gelmiyorsa kişi kâfir olmayabilir. Bu tür sözler fıkıh kitaplarında "Elfaz-ı küfür" (küfür sözler) başlığı ...